اگــــــه رفتی خدا پشت و پناهت اگـــــــــــــه رفتی چشام فانوس راهت اگـــــــــــــــــــــــــــــــه رفتی منو با خود نبردی منو به دشـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــت تنهایی سپردی منو بی خود رها کـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــردی تو یه دشت تو دنیایی که روزاش مثل رشــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــته است تو روزایی که فرداشـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــو ندارم تو حــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــرفات که ازش خاطره دارم اگـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــه ازم گذشتی بی تفاوت به من خیره شدی مــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــثل یک بت اگه شـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــبها تو من تباه کردم اگه روزاتو من ســــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــیاه کردم اگه می خوای که من دیگه نباشــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــم اگه فکر مــــــــــــــــــــــــــــــی کنی من صد راهتم ولی بازم می گم
الهی خاموش شه چراغ غم هات
الــــــــــــــــــــــــــــــهی از بدی چیزی نبینی
الهی زندگـــــــــــــــــــــــــــــــــــــی بی غم ببندی

+ نوشته شده در جمعه بیست و نهم مهر 1384ساعت 4:38 بعد از ظهر توسط |
دردناکترين تنهايی آن است که در ميان جمعی نگاه ملتمسانه ات بی جواب بماند
و دردناکتر از آن اينکه برای همگان غريبه باشی و تنها آشنای خودت باشی
…و باز هم دردناکتر اینکه برای خودت هم غریبه باشی
...و باز هم دردناکتر اينکه
...و باز هم درد
...و باز هم
...و باز
...و
...
+ نوشته شده در جمعه بیست و نهم مهر 1384ساعت 4:30 بعد از ظهر توسط |
مرگ گاهي در سايه نشسته است و
به ما مي نگرد
پس بيا به اين صداي سر نوشت پاسخ رد ندهيم
+ نوشته شده در دوشنبه بیست و پنجم مهر 1384ساعت 3:57 بعد از ظهر توسط |